dinsdag 22 januari 2013

Minor: Copywriting

Vroeger wou ik stiekem altijd redacteur worden bij een krant of tijdschrift. Nou heb ik die droom een beetje laten varen na een jaartje journalistiek, maar schrijven is me altijd blijven interesseren. Maar dan wel het creatieve schrijven natuurlijk, want die nieuwsartikelen moeten veels te veel volgens allemaal regels. Bah. In eerste instantie had ik dan ook communicatie gekozen, omdat je hier ook een journalistieke kant had. Enter Copywriting!

Periode 1

Onder leiding van Judith de Jong was het de bedoeling om allemaal verschillende soorten artikelen onder de knie te krijgen. Allereerst moesten we hiervoor ter ondersteuning allemaal oefeningen doen in de colleges. Zo moesten we voor je eigen nieuwsbericht eerst een artikel maken over Roodkapje. Wat vond jij het belangrijkste nieuws daarbij en hoe bouw je dat op. Helaas kon je hier alsnog niet echt je creativiteit optimaal kwijt.

Dat kon wel in de column die we daarna moesten schrijven. Zonder twijfel vind ik dat ook het leukste artikel dat ik heb moeten schrijven. Je mocht heerlijk overdrijven, zelf een onderwerp uitkiezen en ontzettend creatief en beeldend vertellen. Top. Uiteraard was mijn stuk over de invloed van de media tegenwoordig, natuurlijk het neusje van de zalm. (kuch)  Ook moesten we een brochure schrijven, waarbij vooral de doelgroep en de aankleding belangrijk was.

Als laatste moesten we de eerste periode een heus interview houden en de resultaten hiervan in een artikel verwerken. Je mocht het onderwerp zelf kiezen, maar het moest wel over iets gaan waar je meer van wilt weten. Gezien ik altijd met de vraag heb gezeten "wat communicatie nou precies is", ben ik hiermee naar communicatie Visser & De Graef gegaan en heb ik een interview afgenomen met Marcellus de Graaf. Een ontzettend leuk interview, waarin ik leuke anekdotes gehoord heb en zeker een beter beeld heb gekregen over het onderwerp. Daarnaast was het natuurlijk erg leuk om even een kijkje te nemen in de taken van een communicatiespecialist.

Periode 2

In deze periode werd het pas echt serieus: er moesten meer artikelen geschreven worden én ze hadden veel meer te maken met het vakgebied van communicatie. Zo moest er twee keer een wervende tekst geschreven worden (wat tevens mijn achilleshiel bleek), moesten we een speech schrijven, een achtergrondartikel, een recensie én een artikel voor een externe opdrachtgever. 

De tijdsdruk was dus iets groter, maar dat maakte de periode er niet minder leuk om. Ik had hierbij echt het idee dat er iets van me werd verwacht en ik kreeg ook meer (terechte) kritiek op mijn stukken. Hierdoor heb ik een hoop artikelen voor de derde versie helemaal moeten herschrijven. Het hoogtepunt van de periode was ongetwijfeld het schrijven voor een externe opdrachtgever. Je stuk moest namelijk in een blad worden geplaatst! Ik besloot daarom of ik een stuk in De Ruis kon schrijven, gezien dat me een erg leuk medium + doelgroep leek.

Voor het artikel waren ze wel geïnteresseerd in mijn interview met Marcellus, gezien dat helemaal over Communicatie ging. Na wat contact over en weer, bleek dat mijn stuk toch de nodige haken en ogen had, en er moest flink in om gehakt worden. Na goedkeuring van meneer De Graaf zelf is mijn uiteindelijke versie opgestuurd in de Ruis.

Erg tof om te zien dat mijn artikel waarschijnlijk in de komende editie te lezen valt!

Hieronder nog even het artikel waar ik het meest trots op ben, afgelopen periode. Te weten de column over de invloed van de media:



Cool en stoer


Weemoedig staar ik uit het raam van de trein. Ik probeer het te verdringen, maar toch spinnen er inmiddels vele gedachten door mijn hoofd. Termen als ‘verwend nest’, ‘luxe probleem’  en ‘waarom heb ik niet zo’n ding?’, spoken door mijn brein. Om nog maar te zwijgen over ‘wat moet zij hier in godsnaam al mee?’ Amper een jaar of elf, beste lezers, en deze kleine dame voor me heeft al een dure smartphone met alle toeters en bellen. En ze is zeker niet de enige. Waar gaat dit over? Ondanks dat deze jongedame nog maar zo ehm… jong is, spreekt ze boekdelen over de cultuur van tegenwoordig. Alles moet maar nieuwer, beter en hipper zijn. Dat is namelijk cool en stoer.

Althans, dat is wat die dekselse media ons voorleggen. Als je niet de nieuwste telefoon hebt hoor je er namelijk niet bij. Heb je geen dure smartphone? Loser. Tegenwoordig kan je namelijk alles met zo’n hypermodern telefoontje, die minimaal een touch-screen en toegang tot talloze ‘apps’ moet hebben. En dan ook nog het liefst een Samsung Galaxy S3 of een iPhone. Want hè, we moeten wel kwaliteit natuurlijk. En deze apparaten zijn het helemaal, als we de media mogen geloven. Geen wonder dat je op het internet de ene na de andere discussie krijgt welke nou het beste is. Maakt het uit? Natuurlijk niet! Maar het is ontzettend nuttig om elkaar af te kraken over wat nou hét beste mobieltje is. 

De media hebben een hoop invloed op hoe wij precies denken. Althans, in ieder geval qua hippe apparatuur. Al kan ik me ook een of ander opgeblazen feest in Haren voor de geest halen. Daarom willen ook meisjes van elf zo’n dure telefoon. Want dat is cool en stoer. Daarbij hebben al haar vrienden het ook. Zelfs mams doet gezellig mee. Iedereen valt ervoor. Werp maar eens een blik om je heen. Stomme media. Het zorgt ervoor dat we ons gezicht verliezen. Waar is onze eigen mening gebleven?

We leven in een vreemde tijd waarbij die dekselse pers onze mening bepaalt. Wat wij vervolgens beschouwen als onze eigen mening. Al hebben de meeste homo sapiens dit niet door. Zelfs de gelukkigen die door hebben dat ze door de media beïnvloedt worden, hebben niet door dat ze er door worden beïnvloed. Die beïnvloeding gebeurt namelijk altijd. Ook nu, middels dit treffende stukje tekst. 

 “Diepzinnige gedachten, zo op dit late uur”, verzucht ik en wendt mijn gezicht van het raam. Het meisje tegenover me zit nog steeds vrolijk te pielen met haar peperdure iPhone. “Zou de media ons echt zo in hun greep hebben?” Vervolgens begint er iets in mijn broek te trillen. Met een snelle graai haal ik het apparaatje tevoorschijn en laat mijn vingers over het blinkende scherm glijden. Uit mijn ooghoek zie ik een poster voor het toestel dat ik op dit moment in mijn handen heb. Er verschijnt een flauwe grijns op mijn gezicht. Ben ik toch nog een beetje cool en stoer.
 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten